Astrologia, horoskop, zodiak

Początki astrologii sięgają starożytnego Babilonu, kiedy władcy domagali się od uczonych interpretacji widzianych na niebie omenów. Babilońskie obserwacje połączone z egipskimi rytuałami religijnymi i grecką filozofią leżą u podstaw skomplikowanego systemu wróżenia z pozycji planet na niebie. Dzisiaj, w czasach nowożytnych astrologia wciąż budzi spore zainteresowanie.

Astrolog, by wydać werdykt musi najpierw obliczyć horoskop. Potrzebna jest mu do tego data urodzenia wraz z miejscem i godziną. Horoskop to mapa nieba, która uwzględnia widoczne dla danego miejsca pozycje planet na tle zodiaku i dlatego w starożytności wielu astrologów było również astronomami. Obecnie astrolog najczęściej korzysta ze specjalistycznego programu komputerowego – wykres sporządzany jest na planie koła.

Zodiak, jakim posługuje się zachodnia astrologia dzieli nieboskłon na dwanaście równych części. Rozpoczyna się w punkcie Barana, a więc tym miejscu na ekliptyce, w którym znajduje się Słońce pierwszego dnia wiosny, podczas przesilenia wiosennego. Dwanaście znaków zodiaku przedstawia kalendarz pór roku dla półkuli północnej, gdzie powstała astrologia. Wielu krytyków astrologii, a nawet astronomów nie uwzględnia tej ważnej zasady – gwiazdozbiory to nie to samo, co znaki zodiaku. Musi być ich dwanaście, bo reprezentują cztery żywioły (ogień, ziemię, powietrze i wodę) w trzech jakościach (kardynalnej, stałej i zmiennej). Z połączenia jakości i żywiołu astrologowie wywodzą naturę każdego znaku. Na przykład Bliźnięta są znakiem powietrznym o naturze zmiennej, więc ten znak ma ciekawską, niecierpliwą naturę. Każdym znakiem zodiaku włada właściwa mu planeta. Pięciu planetom, które widoczne są na niebie gołym okiem, a także Słońcu i Księżycowi, przypisuje się odpowiednie cechy, funkcje życiowe i atrybuty. Słońce przedstawia siłę charakteru, Księżyc - właściwości duszy, Merkury – cechy intelektu, Wenus – dążenie do piękna i miłości, Mars – ambicję i wolę zwycięstwa, Jowisz – szanse życiowe i szczęście, a Saturn – ograniczenia. Znak, w jakim znajduje się planeta, a także jej położenie względem pozostałych planet, modyfikuje jej działanie i wyraża się jako charakter człowieka. Dla interpretacji horoskopu ważne są także te znaki zodiaku, które na ekliptyce wyłaniają się na wschodzie i na południu, a których nie da się obliczyć bez znajomości miejsca i godziny urodzenia. Od nich zależy układ tak zwanych domów, a więc dwunastu sektorów, którym przypisane są różne dziedziny życia. Każdego dnia i w każdej chwili, gdy planety poruszają się po ekliptyce, horoskop przedstawia inny obraz, który astrolog poddaje interpretacji.

Astrologia w dzisiejszym świecie to dla jednych duchowa inspiracja – dzięki niej zainteresowani odnajdują kosmiczny sens swoich ziemskich działań. Inni patrzą na nią praktycznie, jak na kalendarz pokazujący lepsze i gorsze dni.